Çocuklar orman ilkokuluna gideceklerdi. Birinci sınıfa başlayacakları için heyecanlılardı. Hepsi hayal kurmayı çok seviyordu. Saatlerinin alarmı kuruluydu. Ama bilmedikleri bir şey vardı. Öğretmenleri, öğretmenlerinin arkadaşları ve kızı hayal kuranları hiç sevmezlerdi. Bunlarla da bitmez. Hayal kuranların hayallerini çalarlardı. Hayal avcılığı yapar, hayal kuranların hayallerini avlarlardı. Buna rağmen çocuklar çete kurdular. Her gün hayal antrenmanı yapmak için parkta buluştular. Sonra evlerine gittiler. Derslerini yapıp yemeklerini yedikten sonra uyudular.

Okula gittiklerinde öğretmenleri onları dinlerdi. Çocukların hayal kurduklarını öğrenirdi. Öğretmen arkadaşlarına bu durumu haber verdi. Öğretmenleri, Onun arkadaşları ve kızı Elif’le birlikte Hayal Avcıları diye toplulukları vardı. Bunlar çocukların hayallerini avlarlardı. Çünkü kendileri hayal kurmayı beceremez, hayal kuran çocuklardan nefret ederlerdi. bir Çocukları gizlice takip edip hayallerini avlamaya çalıştılar. Ama başaramadılar.

Çocukların antrenmanı işe yaramıştı. Çünkü çocuklar her gün kendilerini geliştiriyorlardı. Okul çıkışı buluşup kendilerine lider seçmek için aralarında konuştular. Lider Ahmet oldu. Birkaç gün geçti. Cumartesi günü parkta buluştular. Bilmedikleri bir şey daha vardı. Ahmet’e rakip Yiğit vardı. Yeniden seçim yapmaya karar verdiler. Konuştukları gibi en çok oy alan lider olacaktı. En çok oy Ahmet’e verildi. Sonra antrenmana devam ettiler. Hayal güçleriyle büyük ve görünmez bir kalkan yapıyorlardı. Hayal güçleri giderek gelişiyordu. Hepsinin çok güzel fikir ve planları vardı. Ama çok ama çok yorgundular. Uykuları da gelmişti. Ertesi gün Ahmet’e bir yardımcı belirleyeceklerdi. Yardımcı adayları Tuna ve Burak’tı. Birinci yardımcı Tuna. İkinci yardımcı ise Burak seçilmişti.

Okula gittiklerinde hiç kimse yoktu. Aralarında konuşmaya başladılar. Öğretmenleri onları gizlice dinledi. Arkadaşlarına ve kızına haber verdi. Plan yapmak için buluştular.

Planlarını gerçekleştirmeleri için gizlenmeleri gerekti. Saklanacak yer aradılar. Saklandılar ve beklediler. Tam çocukların hayallerini avlayacakken, çocukların icat ettikleri kalkan tehlikeyi fark ederek kendiliğinden devreye girdi. Çocukları başlarına gelecek saldırıdan korudu. Avcılar başarılı olamadılar. Çünkü kalkan işe yaramıştı. Ama kalkanın bir gücü vardı. Bu güç giderek tükeniyordu. Kırılmak üzereydi. Ama çocuklar durmadı. Çalıştı. Çok güçlü bir kalkan ve kılıç yapmak için antrenmanlarına devam ettiler. Sonunda avcılardan korunmak için güçlü bir kalkan ve kılıç elde ettiler. Artık hiç kimse onların hayallerini avlayamayacaktı.

Ahmet afiş hazırlayarak okulun kapısına astı. Tüm çocuklara duyuru yaptı. Ahmet duyurusunda şöyle diyordu: Tüm orman ilkokuluna sesleniyorum. Hayal çetemize katılmak için 1-C sınıfına gelip bize katılabilirsiniz.

Bu duyurudan iki gün sonra üç kişi daha çeteye girdi. İsimleri Ademcan, Arda ve Levent’ti. Ertesi gün iki kişi daha çeteye katıldı. Onların isimleri de Şimşek ve Yılmaz’dı. Belliydi çocuklar hayal kurmayı çok seviyorlardı. Birkaç gün sonra Yılmaz ve Şimşek çeteden ayrıldı. Nedeniyse çok ödevlerinin olmasıydı. Bu durumda çeteden ayrılmak zorundaydılar. Çete çok kuvvetliydi. Ayrıca bundan sonra iki köpekleri vardı. Köpeklerin isimleri Rıfkı ve Duman’dı. Artık hayallerinin avlanması, ellerinden alınması çok zordu. Bir hafta sonra, Rıfkı ve Duman kayboldu. Çok üzülmüşlerdi. Çünkü köpeklerini çok seviyorlardı. Bir ay sonra güzel bir atmaca buldular. Çok akıllı bir hayvandı. Adını Ulusoy koydular.

Ahmet, Tuna, Burak, Yiğit ve kuşları Ulusoy ile pikniğe gittiler. Piknikte kayıp köpekleri Rıfkı ve Duman’ı buldular. Çok sevindiler. Piknikte çift kale maç yaptılar. Zamanları çok eğlenceli geçti. Ama Burak küçük olduğu için maçı sadece izlemişti.

Hayal çetesi öğretmenleri, kızı Elif ve öğretmenlerinin arkadaşlarını bulup şöyle dediler:

• Siz de hayal kurmayı deneyin. Emin olun çok seveceksiniz dediler.

Öğretmenleri, kızı Elif ve diğer Hayal Avcıları, Ahmet ve çetesinin teklifini bir kere denemek için kabul ettiler. Hayal kurmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu anladılar. Hayal kurmayı sevdiler. Bundan sonra kimsenin hayalini avlamayacağız. Çünkü artık biz de çalınmasını istemediğimiz hayaller kuruyoruz dediler.